مجله تخصصی گل و گیاه

خانه » مجله تخصصی گل و گیاه » نحوه کاشت، رشد و مراقبت از آفتابگردان
آفات و بیماری, مراقبت از گیاه

نحوه کاشت، رشد و مراقبت از آفتابگردان

مراقبت از آفتابگردان

همه عاشق پرورش آفتابگردان هستند. با شکوفه‌های روشن که در تمام تابستان می‌روند، تعداد کمی از گیاهان مقاوم به گرما، مقاوم در برابر آفات، و برای گرده‌افشان و پرندگان جذاب هستند. آنها گلهای شاخه بریده زیبایی می سازند و دانه (و روغن) آنها منبع غذای پرندگان و مردم است! همراه ما در سیتی گل باشید ، برای اطلاعات در مورد همه چیز، از کاشت تا رشد و برداشت، به راهنمای آفتابگردان ما مراجعه کنید.

درباره آفتابگردان

گل آفتابگردان (Helianthus annuus) گیاهی یک ساله با صورت گلی بزرگ شبیه به دیزی است. نام علمی آن از کلمات یونانی helios (“خورشید”) و anthos (“گل”) گرفته شده است.
گل‌ها در رنگ‌های زیادی (زرد، قرمز، نارنجی، قهوه‌ای می‌باشند، اما معمولاً زرد روشن با مراکز قهوه‌ای هستند که به صورت سرهای سنگین پر از دانه می‌رسند.

گل‌های آفتابگردان هلیوتروپیک هستند، به این معنی که گل‌های خود را برای دنبال کردن حرکت خورشید در سراسر آسمان از شرق به غرب می‌چرخانند و سپس در شب به سمت شرق بازمی‌گردند و دوباره برای آفتاب صبح آماده می‌شوند.
هلیوتروپیسم در مراحل اولیه قبل از اینکه گل با دانه ها سنگین شود اتفاق می افتد.

امروزه هزاران گونه گل آفتابگردان موجود است، بنابراین مطمئناً یکی از آنها متناسب با باغ شما وجود دارد.

از بین آنهایی که دارای ساقه های منشعب یا تک ساقه هستند، آنهایی که گرده زیادی برای گرده افشان ها تولید می کنند یا بدون گرده هستند (بهترین دسته گل ها)، آنهایی که کوچک می مانند یا بالاتر از بقیه باغ هستند یا آنها که دانه های خوراکی تولید می کنند را انتخاب کنید!

گل آفتابگردان چقدر طول می کشد؟

یک گل نسبتاً سریع رشد می کند و به نسبت اندازه خود، اکثر گونه های آفتابگردان تنها در 80 تا 95 روز بالغ می شوند. بزرگترین گونه های آفتابگردان تا بیش از 16 فوت (487سانتی متر) حدودا 5متر ارتفاع رشد می کنند،

در حالی که گونه های کوچکتر برای فضاهای کوچک و ظروف ساخته شده اند و به ندرت بلندتر از یک فوت (30سانتی متر) رشد می کنند! قطر سر گل در گونه های بزرگ بذر می تواند به بیش از 25سانتی متر برسد.

زمان کاشت آفتابگردان

بهتر است دانه های آفتابگردان را مستقیماً در باغ (یا ظروف در فضای باز) بکارید، پس از پایان خطر سرمازدگی زمستان ، پس از اینکه خاک تا حداقل 50 درجه فارنهایت (10 درجه سانتیگراد) گرم شد.
در بیشتر مناطق، این بین اردیبهشت و اواسط تیر خواهد بود. در جنوب، این احتمالاً در اواسط فروردین یا اوایل اردیبهشت رخ خواهد داد.
آفتابگردان ها دوست ندارند ریشه هایشان به هم بخورد، به همین دلیل است که به جای کاشت، کاشت مستقیم را توصیه می کنیم.

گل آفتابگردان

گل آفتابگردان نشانه چیست

انتخاب و آماده‌سازی محل کاشت

یک نقطه آفتابی پیدا کنید! گل آفتابگردان در مکان هایی با نور مستقیم خورشید (6 تا 8 ساعت در روز) بهترین رشد را دارد. آنها به تابستان های طولانی و گرم نیاز دارند تا خوب گل بدهند.
مکانی با خاک با زهکشی خوب انتخاب کنید. بعد از باران نباید آب را جمع کند.
گل آفتابگردان حساس نیست، اما خاک نمی تواند خیلی فشرده باشد. آنها ریشه های بلندی دارند که باید کشیده شوند. در آماده‌سازی یک تخت، 60 سانتیمتر عمق و حدود90 سانتیمتر عرض حفاری کنید.
آنها در مورد pH خاک نیز خیلی شلوغ نیستند. آفتابگردان در خاک کمی اسیدی تا کمی قلیایی (pH 6.0 تا 7.5) رشد می کند.
آفتابگردان ها تغذیه کننده های سنگینی هستند، بنابراین خاک باید غنی از مواد مغذی با مواد آلی یا کود کمپوست شده (کهنسال) باشد.
یا در یک کود دانه ای آهسته به عمق 20سانتیمتر در خاک خود کار کنید.
در صورت امکان، آفتابگردان را در محلی که از بادهای شدید محافظت می شود، شاید در امتداد حصار یا نزدیک ساختمان بکارید. گونه های بزرگتر ممکن است سنگین تر شوند و باد شدید می تواند ویرانگر باشد.

کاشت تخمه آفتابگردان

کاشت تخمه آفتابگردان در خانه

کاشت تخمه آفتابگردان

پس از گرم شدن کامل خاک، گل آفتابگردان را باید در عمق 2.5 سانتیمتر تا 3 سانتیمتر و با فاصله حدود 20 سانتیمتر از هم بکارید. در صورت تمایل، می توانید چندین دانه بکارید و زمانی که گیاهان 20 سانتیمتر قد دارند، آنها را به قوی ترین رقبا نازک کنید.
به گیاهان فضای زیادی بدهید، به خصوص برای گونه های کم رشد که منشعب می شوند. ردیف هایی را با فاصله حدود 76 سانتیمتر از هم بسازید. (برای گونه های بسیار کوچک، نزدیک به هم بکارید.)
استفاده سبک از کود مخلوط شده در زمان کاشت، رشد قوی ریشه را تشویق می کند تا آنها را از وزش باد در امان نگه دارد.
برای لذت بردن از شکوفه های مداوم، کاشت ها را به مدت 5 تا 6 هفته آزمایش کنید.
اگر پرندگانی را دیدید که در اطراف بذرها را می چرخند، توری را روی منطقه کاشته شده پهن کنید تا بذرها جوانه بزنند.

مراقبت از آفتابگردان

در حالی که گیاه کوچک است، در اطراف ناحیه ریشه، حدود 7.5 تا 10 سانتیمتر از گیاه، آبیاری کنید. برای محافظت از گیاه، قرار دادن طعمه حلزون یا حلزون در اطراف ساقه ممکن است کمک کند.

پس از استقرار گیاه، برای تشویق ریشه‌دهی عمیق، به‌ندرت آبیاری کنید. مگر اینکه هوا به طور استثنایی مرطوب یا خشک باشد، هفته ای یک بار با چندین گالن آب آبیاری کنید.

گیاهان را فقط به مقدار کم تغذیه کنید. لقاح بیش از حد می تواند باعث شکستن ساقه ها در پاییز شود. شما می توانید کود رقیق شده را به آب اضافه کنید، هرچند از قرار دادن کود در نزدیکی پایه گیاه خودداری کنید. ممکن است ایجاد یک خندق در دایره ای در اطراف گیاه در حدود 45 سانتیمترکمک کند.

گونه ها و ارقام بلند نیاز به حمایت دارند. چوب بامبو برای هر گیاهی که دارای ساقه قوی و تک است و برای مدت کوتاهی نیاز به حمایت دارد، انتخاب خوبی است.

مراقبت از آفتابگردان

کاشت آفتابگردان زینتی

همه با گل های آفتابگردان بزرگی که روی ساقه های بلند 2.5 متر رشد می کنند آشنا هستند. اما آیا می‌دانستید که برخی از انواع آن‌ها 38 سانتیمتر متوسط ​​دارند؟

گونه مرتفع” ماموت” آفتابگردان غول پیکر سنتی است که ارتفاع آن گاهی به بیش از 12 فوت(3.6متر) می رسد. دانه های آن برای تنقلات و تغذیه پرندگان نیز عالی است.
« زیبایی پاییزی »: یکی از دیدنی‌ترین ارقام، «زیبایی پاییزی» دارای گل‌های 6 اینچی در سایه‌های زرد، برنزی و ماهاگونی روی ساقه‌های شاخه‌دار تا ارتفاع 7 فوت است.
‘ Sunrich Gold ‘: یک گل عالی برای دسته گل و چیدمان، این گل آفتابگردان حدود 5 فوت بلند می شود و یک گل 4 تا 6 اینچی تولید می کند. گلهای بزرگ و بدون گرده دارای پرتوهای پر رنگ و زرد طلایی و مراکز سبز مایل به زرد هستند.
” خرس عروسکی “: فقط 2 تا 3 فوت قد دارد، این گل آفتابگردان کوچک برای باغ ها و ظروف کوچک مناسب است. شکوفه های کرکی و طلایی 5 اینچی برای روزها در گلدان باقی می مانند.

بریدن گل آفتابگردان برای دسته گل یا باکس گل

برای دسته گل های داخلی، ساقه اصلی را درست قبل از اینکه جوانه گل آن فرصتی برای باز شدن پیدا کند، قطع کنید تا شکوفه های جانبی را تشویق کنید.
ساقه ها را صبح زود قطع کنید. برداشت گل در اواسط روز ممکن است منجر به پژمردگی گل شود.
آفتابگردان ها را به آرامی اداره کنید. گلها باید حداقل یک هفته در آب در دمای اتاق باقی بمانند.
آفتابگردان ها را در ظروف بلندی بچینید که پشتیبان خوبی برای سر سنگین آنها باشد و هر روز آب آن را عوض کنید تا تازه بماند.

 

برداشت تخمه آفتابگردان

در پایان فصل، دانه های آفتابگردان را برای یک میان وعده خوشمزه و یا برای کاشت مجدد یا تغذیه پرندگان در زمستان برداشت کنید

بگذارید گل روی ساقه یا خارج آن خشک شود تا پشت سر قهوه ای شود، شاخ و برگ زرد شود، گلبرگ ها بمیرند و دانه ها چاق و تا حدودی شل به نظر برسند.
با قیچی یا هرس تیز، سر گیاه را ببرید (حدود 15سانتیمتر زیر سر گل). در ظرفی قرار دهید تا دانه های شل شده را بگیرید.
سر آفتابگردان را روی یک سطح صاف و تمیز قرار دهید و یک کاسه برای نگه داشتن دانه ها بردارید.

برای جدا کردن بذرها، کافی است دست خود را روی محل بذر بمالید و آنها را از روی گیاه بکشید یا می توانید از چنگال استفاده کنید.
راه دیگر برای از بین بردن آنها این است که سر گل آفتابگردان را روی یک تخته لباسشویی قدیمی یا چیزی شبیه به آن بمالید. فقط سر را بگیرید و آن را روی تخته بمالید، انگار در حال شستن لباس هستید.

اگر قرار است دانه ها را برای بو دادن برداشت کنید، می توانید گل ها را با پارچه ای سبک (مانند پارچه پنیر) و یک کش لاستیکی بپوشانید تا از سرها در برابر پرندگان محافظت شود.

از طرف دیگر، می توانید سر گل را زود برش دهید و سرها را وارونه آویزان کنید تا دانه ها خشک شوند. در داخل خانه یا در مکانی که از پرندگان و موش ها در امان باشد آویزان کنید.

تخمه های آفتابگردان را قبل از قرار دادن چند ساعت یا یک شب برای خشک شدن بشویید.

اگر بذرها را برای تکثیر مجدد ذخیره می کنید، آنها را در یک ظرف دربسته در مکانی خشک و خنک نگهداری کنید تا زمانی که برای کاشت آماده شوید.

برخی از مردم با اشاره به سه خواهر : ذرت، لوبیا و کدو، آفتابگردان را “خواهر چهارم” می نامند.

نماد گل آفتابگردان در فرهنگها

برخی از فرهنگ ها گل آفتابگردان را نمادی از شجاعت می‌دانند.

برخی دانستنی ها در مورد این گل زیبا

بومیان آمریکا از آفتابگردان نه تنها برای پخت و پز استفاده می کردند، بلکه برای شفا (روغن برای درمان بیماری های پوستی استفاده می شد) و ساخت لباس (رنگ زرد از گلبرگ های گل و رنگ سیاه یا آبی از دانه ها تهیه می شد).
به تغذیه پرنده نیاز دارید؟ سرهای کامل و خشک آفتابگردان را ذخیره کنید و در زمستان بگذارید. پرندگان با کمال میل دانه های خوشمزه را می چینند!
یک خریدار ناشناس در سال 1987 بیش از 39 میلیون دلار برای گل آفتابگردان ونسان ون گوگ پرداخت کرد.
بلندترین گل آفتابگردان ثبت شده در آلمان در سال 2014 رشد کرد. ارتفاع آن 30 فوت و 1 اینچ بود

آفات و بیماری های گل آفتابگردان

آفات گل آفتابگردان

نگهداری گل آفتابگردان

پرندگان و سنجاب ها به دانه ها علاقه نشان می دهند. اگر قصد استفاده از دانه ها را دارید، موجودات زنده را با دستگاه های بازدارنده جلوگیری کنید.
همانطور که سر بذرها بالغ می شوند و گل ها می افتند، می توانید هر کدام را با پشم گوسفند باغی پلی ریسی سفید بپوشانید.
اگر گوزن دارید، آنها را با یک مانع سیمی بلند دور نگه دارید. آهوهای کنجکاو ممکن است سر آفتابگردان های جوان را گاز بگیرند.
گل آفتابگردان نسبتاً عاری از حشرات است. یک پروانه خاکستری کوچک گاهی اوقات در شکوفه ها تخم می گذارد. کرم ها را از گیاهان بچینید.
سفیدک کرکی ، زنگ زدگی و سفیدک پودری نیز می توانند روی گیاهان تأثیر بگذارند. اگر بیماری های قارچی زود تشخیص داده شد، با قارچ کش عمومی باغچه اسپری کنید.

پرورش آفتابگردان در ظروف

گونه های کوتاهتر آفتابگردان می توانند به خوبی در ظروف رشد کنند. آنها به یک مخلوط گلدانی با کیفیت خوب و با زهکشی خوب و یک گلدان به اندازه کافی بزرگ نیاز دارند تا ریشه های آنها رشد کند. آفتابگردان هایی که تا 2 فوت رشد می کنند به گلدان های 10 تا 12 اینچی و آنهایی که تا 4 یا 5 فوت یا بیشتر رشد می کنند به گلدان های 3 تا 5 گالن نیاز دارند. مطمئن شوید که گلدان عمیق است و حداقل یک سوراخ زهکشی برای حفظ سلامت ریشه و جلوگیری از پوسیدگی ریشه دارد.

گلدان را در یک نقطه روشن قرار دهید که در بخش خوبی از روز در معرض نور خورشید باشد. وقتی خاک خشک شد، 1 تا 2 اینچ از بالا به پایین آبیاری کنید. دو تا سه بار در بهار و تابستان با کود مایع ضعیف کوددهی کنید یا یک بار در بهار مقداری کود آهسته رهش در خاک بکارید. مراقب باشید که هم آب و هم کود را از ساقه های گیاه دور نگه دارید تا از ابتلا به بیماری قارچی جلوگیری کنید.

خشک کردن آفتابگردان برای دانه

تخمه آفتابگردان یک میان وعده سالم برای مردم و همچنین پرندگان وحشی است و برداشت آن از گل ها یک روش ساده است. گونه‌های آفتابگردان بلند سنتی با سر گل‌های بزرگ برای بذر بهتر از هیبریدهای جدیدی هستند که برای گل‌های کوچک‌تر، رنگارنگ و زینتی‌شان تولید شده‌اند.

در اواخر تابستان که برگها پژمرده و زرد شده اند و گلبرگها در حال افتادن و از بین رفتن هستند، بذرها باید قهوه ای و پر و آماده برای برداشت باشند.

ساقه ها را حدود یک فوت پایین از گل ها ببرید و یا آویزان کنید یا بگذارید تا حدود پنج روز خشک شوند. اگر در بیرون خشک می شوند، حتما آنها را بپوشانید تا پرندگان قبل از این کار به آنها نرسند.

بعد از این مدت، دانه ها را با دستکش یا ابزاری بمالید و در تابه جمع کنید. دانه ها را پخش کنید تا همه آنها در معرض هوا قرار گیرند و گلبرگ ها یا برگ های خشک شده را جدا کنید. بگذارید یک شب بنشینند تا بیشتر خشک شوند، و  شما یک میان وعده سالم و خانگی خود را دارید.

برخی از گونه ها دانه های سیاه کوچکی تولید می کنند که در روغن پخت و پز، مارگارین، لوازم آرایشی و خوراک دام استفاده می شود. آنها بهترین دانه های آفتابگردان برای جذب بیشترین تنوع پرندگان آوازخوان هستند.
دانه های بزرگتر و راه برای میان وعده و به عنوان یک عنصر در نان و غذاهای سالم رشد می کنند. آنها همچنین برای تغذیه پرندگان، به ویژه گونه های بزرگتر، مانند کبوتر و کبوتر استفاده می شوند.

نحوه تفت دادن تخمه آفتابگردان

بذرها را دوباره یک شب در آب نمک خیس کنید. از یک صافی عبور دهید و روی یک لایه حوله کاغذی خشک کنید.

به مدت 25 تا 30 دقیقه با دمای 325 درجه روی سینی فر بپزید. دانه ها باید در یک لایه پخش شوند. در طول پخت مرتباً هم بزنید و وقتی دانه ها کمی قهوه ای به نظر می رسند بیرون بیاورید. نسوزی!

خودشه! در صورت تمایل می توانید مقداری روغن زیتون، نمک، ادویه جات ترشی جات به دانه های برشته شده خود اضافه کنید.

کلام پایانی

اگر قصد خرید گل آفتابگردان را دارید کلیک نمائید

منبع : How to Plant, Grow, and Care for Sunflowers

5/5 - (2 امتیاز)
بازگشت به لیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

سبد خرید

خرید گل رز جاودان + ارسال رایگان

ورود

هنوز حساب کاربری ندارید؟

سایدبار
شروع به تایپ کردن برای دیدن محصولاتی که دنبال آن هستید.
فروشگاه
حساب کاربری من